مروز بییست‌وچهارم اسپندماه سال ۲۵۸۴ شاهنشاهی(۱۴۰۴خورشیدی) است. رضاشاه بزرگ در سال ۲۴۳۶شاهنشاهی( ۱۲۵۶ خورشیدی) چشم به جهان گشود و چهل‌وهشت سال پس از آن با فرمانروایی بر تخت شاهنشاهی ایران، به یاوه‌ها و چرند و پرندهای پوسیده و بیهوده دین فروشان تازی مسلمان (حکومت الله) پایان داد و با قانونگزاری فرمان داد: فرمانروایی از آنِ ملت ایران است و «الله» هیچ نقشی در آن ندارد و این مردم ایران هستند که باید در سرنوشت خویشگانه و همگانه(خصوصی و عمومی) خویش پایندری و هنبازی(مداخله و شرکت) کنند.‌ از سال ۲۵۷۵ شاهنشاهی (۱۳۹۵ خورشیدی) که تنین دلنواز:
« ایران وَتن ماست کوروش پدر ماست»
بر تارک سپهر ایران خوش نشست تا امروز که مردم ایران در برابر رگبار گلوله تبهکاران جمهوری آدم‌کش اسلامی و جانفشانی بی‌همتای خویش، خاندان ایران ساز پهلوی و شاهنشاه رضاشاه دوم پهلوی را فریاد می‌زنند دیگر بختی برای درنگ و دودلی بجا نگزاشته‌اند. این مردم زنجیرهای سنگین بردگی دینی را از دل و جان خویش شسته‌اند و جز به شاهنشاهی پهلوی به هیچ انگاره، یاوه و یا سازه کشورگردانی دیگری تن نخواهند داد. سامه‌ها(شرایط) با جانفشانی نوزادان، کودکان، نوجوانان، جوانان، میانسالان و سالمندان در کف خیابان‌های ایران دگرگون شده است و امروز دیگر نباید برای مردم برنامه برگزاری همه‌پرسی برای گزینه‌ی جمهوری یا پادشاهی پارلمانی( رفراندم تعیین نوع حکومت) را روی میز خونین ایران گزاشت. ما در کنار پادشاه قانونی ایران رضاشاه دوم پهلوی و بدنبال و همپای مردم دلاور و در خون نشسته ایران تا پای جان برای رهایی ایران و بازگشت سامانه‌ی پادشاهی مشروطه پهلوی ایستاده‌ایم.
پاینده ایران
جاوید شاه
دانیال استخر دادفر دادگستری
یک‌شنبه ۲۵۸۴/۱۲/۲۴ شاهنشاهی برابر با