یکی از شاهکارهای درخشان شاهنشاه آریامهر نوسازی نیروی دریایی آرتش شاهنشاهی بود برای همین منظور قرارداد خرید ناوچه‌های موشک‌انداز کلاس کمان از فرانسه را منعقد نمودند.

۱- قرارداد خرید دوازده ناوچه موشک‌انداز کلاس کمان از فرانسه:
این قرارداد که در سال ۱۹۷۴ میلادی (۱۳۵۲ خورشیدی) در دو مرحله منعقد شد، بخشی از برنامه نوسازی و تقویت نیروی دریایی آرتش شاهنشاهی ایران بود،
ایران در ۱۹ فوریه ۱۹۷۴ (۳۰ بهمن ۱۳۵۲) سفارش نخست شامل شش ناوچه را به فرانسه ارائه کرد و در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۴ (۲۲ مهر ۱۳۵۳)، سفارش شش فروند دیگر نیز ثبت شد. بدین ترتیب، مجموع سفارش ایران به دوازده ناوچه از خانواده Combattante II رسید که در نیروی دریایی ایران به کلاس کمان شناخته شدند.
این شناورها برای عملیات سریع دریایی و مأموریت‌های رزمی، به‌ویژه در محیط دریایی خلیج فارس، طراحی شده بودند.
۲- مشخصات تکنولوژی و توان رزمی ناوچه‌ها
ناوچه‌های کلاس کمان حدود ۴۷ متر طول و ۷٫۱ متر عرض داشتند. آبخور آن‌ها، بسته به وضعیت بارگیری و تفاوت گزارش‌های فنی، حدود ۱٫۹ تا ۲٫۵ متر بود. جابه‌جایی استاندارد شناورها نزدیک به ۲۴۹ تَن و جابه‌جایی در حالت بارگیری کامل حدود ۲۷۵ تَن گزارش شده است. سرعت آن‌ها به حدود ۳۶ تا ۳۶٫۵ گره دریایی می‌رسد و هر شناور تقریباً سی نفر خدمه داشت. تسلیحات توپخانه‌ای آن‌ها شامل توپ ۷۶ میلی‌متری و توپ ۴۰ میلی‌متری بود و برای حمل موشک‌های ضدکشتی نیز طراحی شده بودند.

۳- ارزش و بهای قرارداد خرید ناوچه:
در داده‌های مؤسسه پژوهش‌های صلح استکهلم (SIPRI)، رقم ۵۷٫۶ میلیون دلار برای سفارش دوازده ناوچه ذکر شده است.
نه ناوچه نخست در سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸ میلادی (۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ خورشیدی) به نیروی دریایی آرتش شاهنشاهی ایران تحویل داده شدند،ولی سه فروند پایانی، به نام‌های خنجر، نیزه و تبرزین، در فرانسه باقی ماندند. پس از اشغال ایران از سوی مسلمانان و چپ‌های انقلابی و اسلامی که با نفرت‌پراکنی و آتش افروزی همراه بود و سفارت آمریکا در تهران اشغال و دیپلمات‌های آمریکایی به گروگان گرفته شدند، شرکت‌های فرانسوی ادعاهای نقض تعهد و جبران خسارات وارده را علیه ایران مطرح و روند تحویل این سه شناور را متوقف کردند.

«گزارش‌ روزنامه‌های فرانسوی در ۵ فوریه ۱۹۸۱ (۱۶ بهمن ۱۳۵۹) را بخوانید»
۴- سرانجام، در اوایل اوت ۱۹۸۱ (مرداد ۱۳۶۰)، سه ناوچه خنجر، نیزه و تبرزین از بندر شربور فرانسه حرکت کردند تا به ایران بازگردند. آن‌ها در مسیر خود در بندر کادیز اسپانیا توقف کردند و پس از تأمین نیازهای سفر، حرکت به‌سوی آب‌های ایران را ادامه دادند. اما این سفر با عملیاتی غیرمنتظره روبه‌رو شد.
در ۱۳ تا ۱۴ اوت ۱۹۸۱ (۲۲ تا ۲۳ مرداد ۱۳۶۰)، گروهی که خود را از مخالفان جمهوری اسلامی می‌نامیدند برای تصرف ناوچه‌های ایرانی اقدام کردند. این گروه که نام خود را سازمان آزادگان (Azadegan)، مستقر در پاریس گزاشته بودند، مسئولیت عملیات را پذیرفت و دریادار کمال حبیب‌اللهی، فرمانده پیشین نیروی دریایی شاهنشاهی ایران، به‌عنوان چهره اصلی و فرمانده عملیات معرفی شد. هدف اعلام‌شده این گروه، استفاده از ناوچه تصرف‌شده در مبارزه با جمهوری اسلامی اعلام شده بود؛ در برخی اظهارات نیز از تبدیل آن به پایگاهی برای فعالیت سیاسی و نظامی مخالفان و تشکیل دولت در تبعید سخن گفته شد.
این اقدام از جهات زیر قابل توجه است:
یک- جنگ فرسایشی میان جمهوری آدم‌کش اسلامی با صدام در اوج آتشباری و کشتار خونین است.
دو- شاهنشاه رضاشاه دوم پهلوی سوگند وفاداری به کشور و قانون اساسی مشروطه را در ۱۳۵۹/۸/۹ یاد کرده بودند، اگر بنا بود دولت در تبعیدی سامان بگیرد باید با فرمان ایشان می‌بود.
سه- فرمانده گروه آزادگان دارای پیشینه فرماندهی نیروی دریایی و دانش نظامی بوده چگونه با شناور یدک‌کش می‌خواسته ناوچه جنگی و مسلح به جنگ‌افزار را تسخیر کند؟
چهار- زمان و اجرای قراردادهای نظامی در رسانه‌ها پخش نمی‌شوند گروه آزادگان چگونه از زمان تحویل ناوچه‌ها آگاه شده است؟
پنج- نحوه نفوذ گروه آزادگان به عرشه ناوچه تبرزین که برخی از روزنامه‌ها گزارش کرده‌اند با طنابی بوده که از سوی خدمه تبرزین برای آنان به یدک‌کش فرستاده شده است!
شش- همه روزنامه‌های پرتیراژ جهان رخداد ربایش ناوچه تبرزین را پوشش گسترده داده‌اند ولی رسانه‌های جمهوری آدم‌کش اسلامی آن را پنهان کرده‌اند و تنها کسی که در این باره یاوه بافته قاتل جرار صادق خلخالی بوده که این ربایش را به گردن فرانسوا میتران رییس‌جمهور سوسیالیست فرانسه انداخته است.
دنباله دارد….
پاینده ایران
جاوید شاه
دانیال استخر دادفر دادگستری

آدینه ۲۵۸۵/۸/۱۵ شاهنشاهی برابر با 2026/11/6 ترسایی